Belgian court dismisses cassation appeal regarding money laundering conviction based on false identity use.

Nr. P.16.0184.N

N. B. F. F., beklaagde,

eiser,

met als raadsman mr. Jacques Vandeuren, advocaat bij de balie te Brussel.

I. RECHTSPLEGING VOOR HET HOF

Het cassatieberoep is gericht tegen het arrest van het hof van beroep te Antwer-pen, correctionele kamer, van 15 januari 2016.

De eiser voert in een memorie die aan dit arrest is gehecht, drie middelen aan.

Raadsheer Erwin Francis heeft verslag uitgebracht.

Advocaat-generaal met opdracht Alain Winants heeft geconcludeerd.

II. BESLISSING VAN HET HOF

Beoordeling

Ontvankelijkheid van het cassatieberoep

1. Het arrest spreekt de eiser vrij voor de telastlegging A.III.

In zoverre tegen die beslissing gericht, is het cassatieberoep bij gebrek aan belang niet ontvankelijk.

Eerste middel

2. Het middel voert schending aan van artikel 6 EVRM, artikel 149 Grondwet en de artikelen 42, 3°, en 505, eerste lid, 3° en 4°, Strafwetboek: de appelrechters kunnen uit de feiten die zij vaststellen, namelijk dat de verklaring van de eiser over de verkoop van de partij goud geen steek houdt en dat het goud afkomstig is uit de handelszaak van de oorspronkelijk medebeklaagde J.-M.C., niet afleiden dat het aangeboden goud een illegale herkomst moet hebben en dat elke redelijke twijfel over de illegale oorsprong van dat goud uitgesloten is.

3. In zoverre het middel niet preciseert hoe en waardoor het arrest artikel 6 EVRM schendt, is het onduidelijk, mitsdien niet ontvankelijk.

4. Voor de schuldigverklaring en veroordeling van de dader aan de witwas-misdrijven van artikel 505, eerste lid, 3° en 4°, Strafwetboek volstaat het dat de il-legale herkomst of oorsprong van de zaken bedoeld in artikel 42, 3°, Strafwetboek en de door de dader vereiste kennis daarvan bewezen zijn, zonder dat vereist is dat de strafrechter het precieze misdrijf kent, op voorwaarde dat hij op grond van feitelijke gegevens elke legale herkomst of oorsprong kan uitsluiten.

5. De rechter oordeelt onaantastbaar in feite of gedragingen als bedoeld in arti-kel 505, eerste lid, 3° en 4°, Strafwetboek, zaken tot voorwerp hebben die vermo-gensvoordelen in de zin van artikel 42, 3°, Strafwetboek uitmaken. Het Hof gaat na of de rechter uit de vastgestelde feiten geen gevolgen trekt die daarmee geen verband houden of op grond daarvan niet kunnen worden verantwoord.

6. Het arrest dat oordeelt zoals het middel aanhaalt en bovendien motiveert waarom eisers verklaring over de verkoop van het goud elke geloofwaardigheid mist, kan op grond van de vastgestelde feiten oordelen dat elke legale herkomst of oorsprong van het door de eiser verkochte goud uitgesloten is. Aldus is de beslis-sing regelmatig met redenen omkleed en naar recht verantwoord.

In zoverre kan het middel niet worden aangenomen.

Tweede middel

7. Het middel voert schending aan van artikel 6.1 EVRM, artikel 149 Grond-wet en de artikelen 193 "e.v." Strafwetboek: het arrest verklaart de eiser schuldig aan het misdrijf valsheid in geschrifte, voorwerp van de telastlegging A.II; het oordeelt daarbij, enerzijds, dat de eiser bewust zijn eigen identiteit niet heeft ge-meld, maar het integendeel zo heeft laten voorkomen dat J.-M. C. zich persoonlijk zou hebben aangeboden en, anderzijds, dat de eiser zich voordeed als medewerker van C. en gebruik maakte van diens bedrijfsgegevens en btw-nummer; het arrest kan niet zonder tegenstrijdigheid oordelen dat de eiser zich tegelijk heeft voorge-daan als medewerker van C. en als C. zelf.

8. In zoverre het middel niet preciseert hoe en waarom het arrest artikel 6 EVRM schendt, is het onduidelijk, mitsdien niet ontvankelijk.

9. In zoverre het middel schending aanvoert van artikel 193 "e.v." Strafwet-boek, zonder de precieze wetsbepalingen aan te duiden waarvan de schending wordt aangevoerd, is het eveneens onduidelijk, mitsdien evenmin ontvankelijk.

10. Het arrest (p. 7, d en 9, j) verklaart de telastlegging A.II bewezen in hoofde van de eiser en oordeelt daarbij:

- eensdeels, dat de eiser op 10 december 2012 te Antwerpen een verkoop deed van goud voor een bedrag van 70.279,20 euro, waarbij hij zich voordeed als medewerker van J.-M. C., gebruik maakte van diens bedrijfsgegevens en btw-nummer en de opgemaakte ontvangstnota tekende met de naam van C., alsme-de dat de eiser 5.000 euro in contanten ontving en het saldo hem zou worden overgeschreven op zijn eigen, zelf opgegeven rekening;

- anderdeels, dat de eiser bij de redactie van die ontvangstnota bewust zijn eigen naam niet heeft gemeld, maar het integendeel zo heeft laten voorkomen dat C. zich persoonlijk zou hebben aangeboden, met het bedrieglijk opzet de partij goud wit te wassen of de opbrengst ervan verborgen te houden voor de Franse autoriteiten, waarbij nadeel werd toegebracht aan de controlemogelijkheden over de herkomst van het goud.

Aldus oordeelt het arrest niet dat de eiser zich tegenover de koper van het goud heeft voorgedaan als J.-M. C. in persoon, maar wel dat hij, door de ontvangstnota te ondertekenen met de naam C. en zijn eigen naam niet erop te vermelden, het op die nota heeft doen voorkomen dat het C. zelf was die zich bij de koper heeft aan-geboden om het goud te verkopen.

In zoverre gaat het middel uit van een onjuiste lezing van het arrest en mist het feitelijke grondslag.

Derde middel

11. Het middel voert schending aan van artikel 6.1 EVRM, artikel 149 Grond-wet en de artikelen 42, 3°, en 505, eerste lid, 3° en 4°, Strafwetboek: het arrest verklaart de eiser schuldig aan het witwasmisdrijf, voorwerp van de telastlegging B.II; het oordeelt daarbij, enerzijds, dat de eiser in België een grote partij goud heeft aangeboden waarbij gebruik werd gemaakt van de identiteit van J.-M. C. en, anderzijds, dat de eiser zich heeft voorgedaan als medewerker van C. en gebruik heeft gemaakt van diens bedrijfsgegevens en btw-nummer; het arrest kan niet zonder tegenstrijdigheid oordelen dat de eiser zich tegelijk heeft voorgedaan als medewerker van C. en als C. zelf.

12. Het middel heeft dezelfde strekking als het tweede middel en is te verwer-pen om dezelfde redenen als deze die zijn vermeld in het antwoord op dat middel.

Ambtshalve onderzoek van de beslissing op de strafvordering

13. De substantiële of op straffe van nietigheid voorgeschreven rechtsvormen zijn in acht genomen en de beslissing is overeenkomstig de wet gewezen.

Dictum

Het Hof,

Verwerpt het cassatieberoep.

Veroordeelt de eiser tot de kosten.

Bepaalt de kosten op 87,51 euro.

Dit arrest is gewezen te Brussel door het Hof van Cassatie, tweede kamer, samengesteld uit voorzitter Paul Maffei, als voorzitter, de raadsheren Filip Van Volsem, Alain Bloch, Antoine Lievens en Erwin Francis, en op de openbare rechtszitting van 17 januari 2017 uitgesproken door voorzitter Paul Maffei, in aanwezigheid van advocaat-generaal met opdracht Alain Winants, met bijstand van afgevaardigd griffier Véronique Kosynsky.

V. Kosynsky E. Francis A. Lievens

A. Bloch F. Van Volsem P. Maffei

PDF document ECLI:BE:CASS:2017:ARR.20170117.10