Cassation appeal dismissed as late; indivisibility rule applies to bankruptcy homologation disputes.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Court of Cassation dismissed the appellant's late cassation appeal against a bankruptcy court ruling. The appeal was filed months after the statutory deadline for service of process, which had been validly served on the company's registered office. The court held that the dispute was indivisible because the bankrupt individual could not be bound by a homologation decision without being a party to the underlying proceedings, rendering the appeal inadmissible against both parties.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 1073, 1084, 31 of the Judicial Code; Article 58, second paragraph of the Bankruptcy Act of 8 August 1997: A cassation appeal is inadmissible if filed late; in indivisible disputes involving a bankrupt individual and the trustee, the appeal must be directed against all parties, and the individual's lack of participation in the homologation proceedings renders the appeal against them inadmissible.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
Nr. C.14.0075.F
E.S.D. bvba,
Mr. François T'Kint, advocaat bij het Hof van Cassatie,
tegen
1. ARNAUD DESTHEXE, advocaat bij de balie te Hoei,
handelend in de hoedanigheid van curator in het faillissement van E.S.D. b.v.b.a.,
Mr. Paul Alain Foriers, advocaat bij het Hof van Cassatie,
2. BELGACOM, naamloze vennootschap van publiek recht,
Mr. Johan Verbist, advocaat bij het Hof van Cassatie.
I. RECHTSPLEGING VOOR HET HOF
Het cassatieberoep is gericht tegen het arrest van het hof van beroep te Luik van 21 maart 2013.
Advocaat-generaal André Henkes heeft op 18 december 2014 een schriftelijke conclusie neergelegd op de griffie.
Raadsheer Marie-Claire Ernotte heeft verslag uitgebracht en advocaat-generaal André Henkes heeft conclusie genomen.
II. BESLISSING VAN HET HOF
Beoordeling
Over het door de verweerder tegen het cassatieberoep ingestelde middel van niet-ontvankelijkheid: het cassatieberoep is laattijdig:
Krachtens artikel 1073, eerste lid, Gerechtelijk Wetboek is de termijn om cassa-tieberoep in te stellen drie maanden te rekenen van de dag waarop de bestreden beslissing is betekend.
Krachtens artikel 35, eerste lid, van dat wetboek geschiedt de betekening voor een rechtspersoon, indien zij niet aan de persoon kan worden gedaan, aan zijn maat-schappelijke of de administratieve zetel. Artikel 42, 5°, van dat wetboek bepaalt dat betekeningen worden gedaan aan vennootschappen met rechtspersoonlijkheid, op de maatschappelijke zetel of, bij gebrek daaraan, de bedrijfszetel of, indien er geen is, aan de persoon of aan de woonplaats van een van de bestuurders, zaak-voerders of vennoten.
Volgens artikel 38, § 1, eerste lid, van dat wetboek bestaat de betekening, ingeval een exploot niet kan worden betekend zoals bepaald in artikel 35, in het door de gerechtsdeurwaarder achterlaten aan de woonplaats of, bij gebrek aan een woon-plaats, aan de verblijfplaats van de geadresseerde, van een afschrift van het ex-ploot onder gesloten omslag met vermelding van de in artikel 44, eerste lid, be-paalde gegevens.
Uit de stukken waarop het Hof vermag acht te slaan, blijkt dat de gerechtsdeur-waarder het arrest niet heeft kunnen betekenen op de maatschappelijke zetel van de eiseres, het enige adres dat zij in haar processtukken voor het hof van beroep had vermeld, en daarom op 28 mei 2013 op die zetel een afschrift van het exploot heeft neergelegd.
Zodoende werd de betekening op die datum ten aanzien van de eiseres rechtsgel-dig verricht.
Artikel 14 van de wet van 16 januari 2003 tot oprichting van een Kruispuntbank van Ondernemingen, tot modernisering van het handelsregister, tot oprichting van erkende ondernemingsloketten en houdende diverse bepalingen, zoals het op het geschil van toepassing is, bepaalt, in het eerste lid, dat elk op verzoek van een handels- of ambachtsonderneming betekend deurwaardersexploot steeds het on-dernemingsnummer vermeldt en, in het derde lid, dat indien de handels- of am-bachtsonderneming haar inschrijving in die hoedanigheid in de Kruispuntbank van Ondernemingen op de datum van het inleiden van haar vordering niet bewijst binnen de door de rechtbank gestelde termijn of indien blijkt dat de onderneming niet is ingeschreven in de Kruispuntbank van Ondernemingen, de rechtbank de vordering van de handelsonderneming van ambtswege onontvankelijk verklaart.
Die bepaling is niet van toepassing op de akten van verweer tegen een rechtsvor-dering, zelfs niet wanneer die akte een akte van hoger beroep of een cassatiebe-roep is.
Het arrest stelt vast dat "[de verweerder] op 16 september 2011 [...] [de verweer-ster] en [de eiseres] heeft gedagvaard teneinde de dading tussen hemzelf qualitate qua en [de verweerster] te doen homologeren [...], dading die door de rechter-commissaris in het faillissement was goedgekeurd".
De eiseres verkeerde dus niet in de onmogelijkheid om een ontvankelijk cassatie-beroep in te stellen tijdens de periode van ambtshalve schrapping van haar in-schrijving bij de Kruispuntbank, die is ingegaan op 3 augustus 2013 tot haar tijde-lijke nietigverklaring op 5 februari 2014.
Het cassatieberoep, dat is ingesteld bij een verzoekschrift dat op 17 februari 2014 is neergelegd op de griffie van het Hof, is laattijdig.
Over het door de verweerster tegen het cassatieberoep ingestelde middel van niet-ontvankelijkheid: het geschil is onsplitsbaar:
De verweerster betoogt dat het geschil, dat betrekking heeft op de homologatie van de dading tussen de verweerder qualitate qua en haarzelf, onsplitsbaar is, zo-dat de niet-ontvankelijkheid van het cassatieberoep van de eiseres tegen de ver-weerder leidt tot de niet-ontvankelijkheid van het tegen haarzelf ingestelde cassa-tieberoep.
Artikel 1084 Gerechtelijk Wetboek bepaalt dat, wanneer het geschil onsplitsbaar is, het cassatieberoep gericht moet worden tegen alle bij de bestreden beslissing betrokken partijen wier belang strijdig is met dat van de eiser.
Daaruit volgt dat elk van de partijen tegen wie het cassatieberoep moet worden gericht, zich kan beroepen op de door een van hen aan de eiser gedane betekening om de termijn van het cassatieberoep te doen ingaan.
Volgens artikel 31 Gerechtelijk Wetboek is het geschil enkel onsplitsbaar in de zin van artikel 1084 van dat wetboek, wanneer de gezamenlijke tenuitvoerlegging van de onderscheiden beslissingen waartoe het aanleiding geeft, materieel onmogelijk zou zijn.
Krachtens artikel 58, tweede lid, Faillissementswet van 8 augustus 1997 wordt de dading, wanneer de curator een geschil wil beslechten dat de boedel aanbelangt en dat betrekking heeft op onroerende rechten of wanneer de waarde van haar voor-werp onbepaald is of 12.500 euro te boven gaat, eerst verbindend nadat ze door de rechtbank gehomologeerd is op verslag van de rechter-commissaris en wordt de gefailleerde voor de homologatie opgeroepen.
Uit die regel, die verplicht de gefailleerde bij de zaak te betrekken, volgt dat de gezamenlijke tenuitvoerlegging door de verweerster, enerzijds, van de beslissing die de dading homologeert en, anderzijds, van een beslissing die haar zou weige-ren, materieel onmogelijk zou zijn.
De middelen van niet-ontvankelijkheid zijn gegrond.
Dictum
Het Hof,
Verwerpt het cassatieberoep.
Veroordeelt de eiseres tot de kosten.
Aldus geoordeeld door het Hof van Cassatie, eerste kamer, te Brussel, door afde-lingsvoorzitter Albert Fettweis, de raadsheren Martine Regout, Michel Lemal, Marie-Claire Ernotte en Sabine Geubel, en in openbare terechtzitting van 15 januari 2015 uitgesproken door afdelingsvoorzitter Albert Fettweis, in aanwezig-heid van advocaat-generaal André Henkes, met bijstand van griffier Patricia De Wadripont.
Vertaling opgemaakt onder toezicht van raadsheer Bart Wylleman en overge-schreven met assistentie van griffier Kristel Vanden Bossche.
De griffier, De raadsheer,
PDF document ECLI:BE:CASS:2015:ARR.20150115.2